….’bardame’ Jannie de Graaf

 

‘Plezierig werken in De Beuk, nooit terug naar Zeeland’

“Toen mijn man twee jaar geleden overleden was en hij vanuit de Vredeskerk werd begraven, zaten er in de kerk behalve zijn familie ook heel wat bekenden uit de Protestantse Gemeente in de kerk, hoewel mijn man rooms-katholiek was.” Voor Jannie de Graaf (69) tekende die steun voor haar de saamhorigheid binnen onze Protestantse Gemeente.  Daarom werkt zij al bijna twintig jaar graag als vrijwilliger mee in het kerkenwerk.

 

Iedereen kent haar inmiddels als ‘bardame’ in De Beuk, maar zij is ook contactpersoon geweest voor een deel van het centrum en heeft jarenlang met het verjaarsbusje rondgegaan. “Ze hebben me ook wel gevraagd om diaken of ouderling te worden, maar daarvoor vind ik mezelf niet geschikt. Het bezoekwerk vond ik overigens wel leuk.”

Jannie is net als een flink aantal andere leden van onze gemeente, afkomstig uit Zeeland. Maar die provincie heeft ze definitief achter zich gelaten. “Ik ben geboren in Sint Maartensdijk op Tholen en ben na mijn eerste huwelijk in Oud-Vossemeer gaan wonen. Daar was toen een hervormde predikant die al overleg wilde voeren met de rooms-katholieke pastoor, maar daarmee was hij voor Tholen zijn tijd ver vooruit. Hij heeft het daar dan ook niet gered. Wat was het daarom een opluchting toen ik voor mijn tweede man naar Oosterhout verhuisde. Hij is wel een keer mee geweest naar mijn grootvader op Tholen maar kondigde toen aan daar nooit te willen wonen. En dat begreep ik. Ik wil ook niet terug, het lijkt altijd alsof Zeeland achterloopt op de andere provincies.”

In Oosterhout ging zij behoren tot de regelmatige bezoekers van de Vredeskerk. “Zo’n mooi oud gebouw en gelukkig op zondag geen vrouwen met hoedjes.” Al snel stond ouderling Irene van Straten voor de deur, die altijd wel een functie wist voor nieuwingekomenen. Jannie werd betrokken bij het schoonhouden van De Beuk en het koffie schenken. “Zo kwam ik snel onder de mensen. Mijn winkel in Steenbergen in wol en handwerkspullen had ik wegens afnemende belangstelling moeten sluiten en de kinderen waren de deur uit, dus had ik overdag graag  wat om handen. Met het werk voor de kerk kwam je onder de mensen en rol je vanzelf in de kerkelijke gemeenschap.”

Met het poetsen van De Beuk is zij vorig jaar gestopt maar het koffie schenken en alles wat erbij hoort doet ze nog steeds met veel plezier. “Samen met mijn collega Sary Rentink hebben we bij de verbouwing de keuken uitgezocht en ingericht. We kregen daarbij advies van een professionele keukenman. Het is niet helemaal een professionele keuken geworden, want we zijn geen restaurant, maar we hebben wel een professionele afwasmachine en oven, plus de drankkast met doorzichtige deur. En natuurlijk is er ook een magnetron. We hebben er een hele middag over gepraat en het resultaat is dat ik er nog steeds heel tevreden mee ben. Het is er plezierig werken.”

Haar ervaring kon zij gebruiken toen zij van de woningbouwvereniging een nieuwe keuken voor haar appartement aan het Slotjesveld mocht uitzoeken.  Zij woont daar heel plezierig, met de mogelijkheid op de galerij – zij zit aan het eind – van de middagzon te genieten.

Daar is het goed uitrusten van de vele uurtjes die zij voor De Beuk maakt. “We hebben sinds de sluiting van De Ark 26 gemeenteleden die voor het koffie zetten kunnen worden ingedeeld. Ik coördineer dat, maak een schema zodat iedereen zo ongeveer een keer in de drie maanden aan de beurt is. En natuurlijk kunnen ze onderling ruilen en als er iemand ziek wordt of plotseling verhinderd is, val ik zelf wel in.”

Het was een idee van ds. Marco Boevé de koffie in kannen op de tafels na de dienst klaar te zetten zodat er geen gedrang bij de keuken meer ontstaat. “Ik moest daar even aan wennen, maar dat werkt goed, je ziet dat er nu ook meer mensen koffie blijven drinken na de dienst.” Diaken Blijde Schütz heeft daar aan toegevoegd dat er een koekje bij de koffie klaar staat. Zij zorgt daar nu elke week voor.

Jannie maakt deel uit van een klein groepje onder leiding van beheerder Onno Koopmans dat probeert inkomsten te verwerven door verhuur van de zalen van De Beuk. Vaste huurders zijn een bridgeclub en de Vrijmetselaarsloge, terwijl de Vereniging van Eigenaren van de appartementen in de Regentes er haar halfjaarlijkse vergadering houdt. De bedoeling is dat er zo nog meer huurders komen.

Daarbij houdt Jannie nog tijd over om twee keer in de week bij kleinkinderen op te passen, waarvoor ze naar Lage Zwaluwe en Woerden moet rijden. Zij kijkt naar Britse en Scandinavische detectives op de tv en leest graag de spannende romans zoals van Grisham en Ludlum. Vorig jaar is zij lid geworden van de handwerkclub van de PCOB. Met dit gezelschap doet zij mee aan het haken van dekens voor de recordpoging van Leeuwarden. Onder het het motto Verbinding wil Leeuwarden, dit jaar culturele hoofdstad, 10.000 gehaakte dekens bij elkaar krijgen. De teller staat nu op 8.000. Trots zegt Jannie: “Wij hebben er al 37 gehaakt.”

Ger Dullens, april 2018